Urtero, abuztuaren 5ean, Lanestosa herrian ospatzen da Enkarterrietako honetako jai ospetsuenetako eta bizienetako bat. Lanestosako herritarrak ez ezik, inguruko herrietako bisitari ugari ere hurbiltzen dira egun horretan bertara. Plaza Berrian zuzenean jotzen duten musika taldeek giroa pizten dute, eta haur zein helduek gaueko ordurik beranduenetara arte gozatzeko aukera izaten dute. Jaia herriko txoko guztietara hedatzen da, eta giro alai eta parte-hartzailea nagusitzen da. Izan ere, lanestosarrentzat urteko unerik esanguratsuenetako bat da.

Ospakizunen barruan, kaleak arku loretsuen dantza ikusgarriaren eszenatoki bihurtzen dira. Jatorri zehatza ezezaguna bada ere, zenbait agiriren arabera bostehun urte baino gehiagoko historia du. Dantza hau gizonek antzezten zuten, jantzi zuriak eta gerriko zein lepoan zapi gorriak soinean zituztela. Tradizioak dioenez, zapi horiek amek edo andregaiek oparitutakoak izan behar zuten. Dantzariek trebezia handiz mugitzen dituzte arkuak, erritmoa galdu gabe, aurrera eta atzera egindako mugimendu ordenatuekin arkuen txirikordatzea eta trukatzea lortuz. Arkuak basa-laharraren zurtoinez edo hurritzezko makilez eginda daude, 2,5 eta 3 metro arteko luzerarekin, eta koloretako zetazko paperez apaindutako mendelek edertzen dituzte.

Goizean, dantzariek eta udal segizioak amabirjinaren prozesioan parte hartzen dute, frontoiraino lagunduz. Arratsaldean, berriz, kalez kale ibiltzen dira dantzan eta eskean, auzokideei agurra eginez.

Dantza honetan parte hartzen duten dantzarien kopurua beti bakoitia izaten da, eta soilik jaiotzez edo jatorriz lanestosarrak direnek har dezakete parte. Hori ez da erraza, herriak 300 biztanle baino gutxiago dituela kontuan hartuta.